Ρίγανη τριμμένη Α’ Κρήτης

Η συγκομιδή είναι μία και γίνεται όταν τα φυτά έχουν “μεστώσει” αρκετά και έχουν “σβήσει” τα άνθη.
Στη συνέχεια αποξηραίνεται με φυσικό αερισμό υπό σκιά, και “μπαλιάζεται” για να αποθηκευτεί μέχρι την άλεση .
Το χρώμα της είναι πράσινο, το άρωμά της είναι αψύ και η γεύση της είναι ελαφρώς πικρή και πικάντικη.
Τόσο οι Κρητικοί όσο και οι επισκέπτες που έζησαν στο νησί για αρκετό καιρό, αναγνωρίζουν αυτά τα μοναδικά χαρακτηριστικά και την ξεχωρίζουν εύκολα από τη ρίγανη της Ηπειρωτικής Ελλάδας, καθώς είναι βασικό συστατικό σε πολλά εδέσματα της κρητικής διατροφής.
Σίγουρα δεν μπορεί να λείπει από τον κρητικό ντάκο(κουκουβάγια), την κρητική σαλάτα, τις πατάτες φούρνου και πολλά άλλα.

Γενικά πρόκειται για ένα αρωματικό φυτό που ευδοκιμεί στην Κρήτη, σε πολλά νησιά του Αιγαίου πελάγους αλλά και στην Πελοπόννησο.  Η επιστημονική της ονομασία είναι Origanum onites, ένα γένος της οικογένειας των Χειλανθών (Lamiaceae).
Το κοινό όνομά της προέρχεται από την ελληνική ὀρίγανον, ρίγανον: Όρος «βουνό» και το γάνος (γανοῦσθαι) «λαμπρότητα», το φυτό που λαμπρύνει το βουνό. Δρα ως διεγερτικό, εφιδρωτικό, αντισηπτικό, αποχρεμπτικό και εμμηναγωγό . Έχει αντιβιοτικές ιδιότητες, είναι αντιοξειδωτικό φυτό, ενδείκνυται σε κρυολογήματα, γρίπη, σε μολυσμένες αμυχές και τραύματα, πονοκεφάλους από ένταση και είναι τονωτική για αυτούς που υποφέρουν από αναιμία, μυϊκούς και ρευματικούς πόνους.